menu
Nederlandse Beroepsvereniging Meridiaan-Kleurentherapie

Ervaringen 

Patiënten vertellen  

Het is een wonder, wat die kleine kleurige lapjes bewerkstelligen.

Meridiaankleurentherapie heeft mij al meerdere keren gered. De eerste keer dat ik er mee in aanmerking kwam is meer dan 20 jaar geleden.

De pijn-specialist in het MCL, Leeuwarden, had vastgesteld dat ik leed aan het syndroom van Tietze. Erg pijnlijk. Geen enkele pijnstilling hielp, ook niet de allersterkste van deze specialist. Het doorsnijden van een zenuwbaan was zijn laatste redmiddel voor mij. Toen herinnerde ik mij ineens een verhaal over kleurentherapie. Vond uit dat deze therapie een specialisatie is van fysiotherapeuten. Dat gaf mij een vertrouwd gevoel. Na de eerste behandeling met de kleurtjes was ik pijnvrij!

Enkele jaren later kreeg ik posttraumatische dystrofie aan mijn linkerbeen door een nogal hardhandige prikactie van een radiotherapeut t.b.v. het inspuiten van contrastvloeistof voor onderzoek van mijn verstuikte enkel. Het duurde een aantal maanden voordat ik uitgevonden had wat mij mankeerde en de weg vond naar een kleurentherapeut. Al weer succes.

Eveneens bij posttraumatische dystrofie aan mijn arm, zo'n 10 jaar geleden na een polsbreuk. Ik heb eerst de behandelingen door de fysiotherapeuten in het ziekenhuis geprobeerd, maar toen dat geen resultaat had wist ik waar ik moest zijn met mijn akelige klacht. Opnieuw behoorlijk snel succes.

Twee jaar later had ik een bekkenbodem-operatie. Alles ging prima, behalve mijn ontlasting kwam niet op gang. Alles is geprobeerd in het ziekenhuis. Niets kreeg mijn darmen aan de praat. Zou kleurentherapie misschien iets kunnen doen, vroeg ik mij min of meer radeloos af. Anderhalve dag na het plaatsen van een paar kleurtjes was mijn ontlasting weer normaal, alsof er nooit iets aan de hand was geweest!

Tot slot nog twee ervaringen met meridiaankleurentherapie. Een kleine twee jaar geleden belandde ik in het ziekenhuis door een heftige koortsaanval als reactie op een chemokuur. Ook nu stopten mijn darmen met werken. Ik herinnerde mij de goeie ervaring met kleurtjes enkele jaren geleden. Heb vanuit het ziekenhuis gebeld met de fysiotherapeut die mij eerder met kleuren had behandeld. "Kun je mij helpen in het ziekenhuis? Ik mag niet naar huis voor dat mijn darmen weer normaal doen." Hij kwam, nota bene op zondagmiddag naar het ziekenhuis. Een verpleegster was door mij uitgenodigd om te kijken wat een meridiaankleurentherapeut doet. Zij was er erg nieuwsgierig naar. De dienstdoende zaalarts had toestemming gegeven mits ik niets hoefde te slikken en er niet in mij geprikt zou worden. U begrijpt het al. Na een dag was ik weer thuis!

De laatste redding was onlangs. Ik had heftige reacties op de kuur met Tamoxifen, behandeling na borstkanker. Uiteindelijk heb ik de kuur moeten staken. Herstellen van alle bijwerkingen nam maanden in beslag. Opnieuw had ik een darmprobleem, lymfocytaire collitis. Sinds augustus kon ik de ernstige diarree onderdrukken met Entocort (zusje van Prednison) en was onder toezicht van een MDL-specialist. Eerst heb ik een behandeling van een voormalig huisarts gehad. Chinese kruiden op basis van zijn onderzoek naar functioneren van de meridianen. Ik knapte op maar niet helemaal. Ik had nog, zij het wat minder, Entocort nodig. Zou kleurentherapie me weer kunnen helpen? Ja hoor. In 3 weken tijd, nu zonder Entocort. Ik ben vorige week voor de 3e keer bij deze fysio geweest en we hebben geen nieuwe afspraak gemaakt. Nu nog een paar kleurtjes omdat ik nog een beetje "steun" kan gebruiken.

Wat was er met mij gebeurd als er geen meridiaankleurentherapie bestond? Ik durf er niet aan te denken. C. v. H. 63 jr. febr. 2017

Ca. 15 jaar geleden stond ik op het punt mij te laten opereren aan mijn schouder. Ik hoorde toen van een schoonzoon (werkzaam in ziekenhuis) dat er een therapeut werkte met zgn. kleurentherapie. Hij adviseerde mij dit eens te proberen. Ik heb toen een afspraak gemaakt. In het begin stond ik er sceptisch tegenover. Ik had niet het idee dat de gekleurde lapjes zouden kunnen helpen. Ook in de kledingzaak waar ik werkte werd er lacherig over gedaan. Maar na 6 behandelingen was ik pijnvrij en kon weer alles doen. Hiervoor had ik 6 maanden thuisgezeten en kon niets doen. Ik heb nu alle vertrouwen in de kleurentherapie.

In 2016 kreeg ik last van shin splint. Ik kon op bepaalde momenten niet meer lopen. Dit is ook behandeld met kleuren- en fysiotherapie. Na twee behandelingen en goede adviezen was het al een stuk beter. Inmiddels zijn de klachten vrijwel over. I.R. (68 jr.) April 2016

In het voorjaar van 1984 tijdens mijn studie aan de kunstacademie sneed ik mij per ongeluk met een breekmesje in mijn wijsvinger. Waarschijnlijk is daarbij een zenuw geraakt. De vingertop is daarna altijd pijnlijk gebleven. Acupunctuur bij de huisarts in 2013 en homeopathie daarna gaven wel iets verlichting maar de pijn kwam ook weer helemaal terug. In 2015, bij wijze van proef, wilde ik ook de meridiaantherapie proberen. De meridiaantherapeut bracht twee gekleurde stukjes zijde aan weerskanten van de pols aan. Deze heb ik een poos dagelijks vervangen. Na verloop van tijd begon de zenuwpijn af te nemen en is verdwenen. Alleen op de plek van het litteken is nog een doof gevoel, waarschijnlijk door de beschadigde zenuw. Bijzonder, na zoveel jaren met pijn. J.T. 52 jr.

Ik ben in november 2014 voor het eerst contact gekomen met de meridiaantherapie waarbij ik vanaf het begin een vertrouwd en goed gevoel kreeg. Vooral het empathisch vermogen van de therapeut en het samen zoeken naar de oplossing gaf mij een heel fijn gevoel.

Voordat ik in contact kwam met deze therapie, heb ik 5 á 6 jaar lang met liesklachten tijdens sportactiviteiten rondgelopen en tussendoor bij tal van specialisten geweest zonder enige verbetering. Ik ben bij verschillende fysiotherapeuten behandeld via verschillende behandeltechnieken zoals dry needling, meerdere malen romp stabiliteit training bij verschillende praktijken en ben in het sport medisch adviescentrum in H. behandeld door een sportarts. In dit "SMA" centrum heb ik ook nog een echo gehad.

Na al die tijd had ik nog steeds geen "juiste" diagnose en ben toen naar een chirurg in L. gegaan. Deze specialist dacht aan een (sport)liesbreuk of ook wel een sporthernia. Er is toen besloten om een zogeheten "matje" te plaatsen die bij een "normale" liesbreuk geplaatst wordt. Echter, gaf de chirurg aan geen liesbreuk te hebben ontdekt maar zij heeft het matje toen toch maar geplaatst. Dus wederom "zonder" juiste diagnose en zonder zichtbare liesbreuk is er alsnog een matje geplaatst.

Ook na deze behandeling bleef ik dezelfde klachten behouden, totdat ik dus via via in contact kwam met de meridiaankleurentherapie.

Vanaf het eerste moment wierp de meridiaantherapie zijn vruchten af! Ik kon al die 5/6 jaar lang niet pijnvrij een voetbalwedstrijd van 90 minuten uitspelen en besloot op het laatst zelf hiervoor pijnstillers te gebruiken. Vanaf het eerst contact moment zat hier direct een duidelijke verbetering in en kon vrijwel direct pijnvrij een hele wedstrijd uitspelen. Tussendoor had ik nog wel reactie op de activiteit maar na een paar behandelingen was de na-reactie ook verdwenen. Nu, na 8 behandelingen verspreid over bijna een jaar tijd kan ik nu eindelijk weer pijnvrij en met plezier sporten zonder enige klachten.

Nogmaals ik ben overtuigd geraakt van meridiaantherapie, omdat het mij heel veel heeft geboden. N.B. 23 jr.

Al meerdere jaren maak ik graag gebruik van de meridiaantherapie volgens Christel Heidemann. Ik kwam in contact met deze meridiaantherapie toen mijn moeder, destijds 84 jaar na een val met de fiets haar pols brak. Na de gipsperiode bleef zij klachten houden van een nare zenuwpijn in de palm van haar hand. Tijdens de laatste controle bij de chirurg in het ziekenhuis kwam dit weer ter sprake, maar de arts had geen leuke mededeling voor haar: dystrofie, was de diagnose. Maar, zo sprak hij, wij hebben hier in het ziekenhuis een fysiotherapeut die met meridiaantherapie werkt en met werkelijk goede resultaten. Probeert u dat maar eens. Zo gezegd zo gedaan en na meerdere behandelingen verdween van de ene op de andere dag de zenuwpijn. Wat een opluchting. Zoals ze zelf zei: “ik snap niet hoe dat kan met zulke kleine “poppenlapjes”, maar wat ben ik blij”.

Jaren later kreeg ik zelf een rughernia en na een noodzakelijke operatie bleef ik maar steeds een vervelend gevoel in mijn been houden. Ik omschreef het zelf zo: alsof er een colonne mieren over mijn bovenbeen richting de knie lopen. Dat kan nog jaren duren zei de neuroloog en misschien houd je het wel altijd. Tot mijn vrouw mij herinnerde aan de “kleurentherapie” die mijn moeder destijds had gehad. Zou dát ook iets zijn? Omdat de toenmalige therapeut in het ziekenhuis deze behandelingen niet meer deed, verwees hij ons door naar een collega. Na uitleg van zijn kant over de behandelingen ging hij aan de slag met de gekleurde zijde. Wat was ik blij met het vlot optredend resultaat. Nergens geen last meer van!

Op een gegeven moment kreeg ik pijn in de muis van mijn hand als ik mijn duim bewoog. Je denkt dan eerst, dat gaat wel weer over, zeker een verkeerde beweging gemaakt, ook al zou ik niet weten hoe en wanneer. Maar het werd steeds erger tot ik mijn hand niet meer goed kon gebruiken door de pijn. Via de huisarts, naar de fysiotherapie en uiteindelijk naar de handpoli in het ziekenhuis. Twee weken gips om rust te geven hielpen helemaal niets, een MRI scan gaf geen aanwijzingen wat er aan de hand kon zijn. De behandeling stopte maar de pijn niet. Opnieuw naar de meridiaan- kleurentherapeut en wat de reguliere geneeskunde niet kon duiden en oplossen was ook nu weer bij hem in een aantal behandelingen onder controle om vervolgens voor 100% te verdwijnen.

U begrijpt dat ik rondom in onze kennissen en familiekring al menigeen op deze therapie heb gewezen. Het is mij nog steeds een raadsel hoe het werkt ook al heeft de therapeut mij dat zeer uitgebreid uitgelegd bij het eerste bezoek. Maar zoals hij toen al zei, je hoeft er niet in te geloven als het maar helpt. En dat is een understatement …. Bedankt!! K. G. 72 jr.

Nadat ik een val van mijn moeder opving met mijn rechterarm, kreeg ik last van een ernstige posttraumatische dystrofie, die in eerste instantie verkeerd werd behandeld. Ik had vreselijke pijn, waardoor ook nog eens een slaapprobleem ontstond. Dankzij Meridiaan-Kleurentherapie kon ik mijn leven weer oppakken. Ik kreeg geleidelijk minder pijn en ging weer beter slapen. De dystrofie is geheel genezen. Ook mijn mastopathieklachten verdwenen dankzij de Meridiaan-Kleurentherapie. Ria, 50 jr.


In 1994 heb ik een borstoperatie + okselkliertoilet ondergaan i.v.m. een kwaadaardige tumor.De eerste jaren gaf dit geen klachten, daarna had ik regelmatig last van mijn arm en schouder van de geopereerde zijde.Dit werd regelmatig met succes behandeld door fysiotherapeut en oedeemtherapeut. Enkele jaren geleden hielp de therapie niet meer en zocht ik naar andere oplossingen. Als oncologieverpleegkundige zag ik vaak blijvende klachten bij de patiënten. Dit wilde ik voorkomen. Ik kwam in 2013 terecht bij de meridiaantherapie. In het begin was het even zoeken naar de juiste plaatsen voor de kleuren. Op een bepaald moment merkte ik verbetering en nog later waren alle klachten over. Af en toe beginnen de klachten weer op te zetten, maar na 1 of 2 behandelingen verdwijnen ze weer. Ik ben erg tevreden over deze therapie. J.M 63 jr.


Als MS patiënt met diverse klachten zoals onder andere verhoogde spierspanning, darm- en blaasklachten heb ik veel baat bij meridiaantherapie. Verbazingwekkend is telkens weer dat door het plakken van een gekleurd stukje natuurzijde op een acupunctuurpunt de klachten verminderen dan wel geheel verdwijnen. Uiteraard is mijn geval geen genezing mogelijk maar het gaat om de kwaliteit van het leven. Voor veel mensen is het hocus pocus maar je hoeft het niet allemaal te bestuderen en te begrijpen. Het gaat erom dat het werkt. H.R. 65 jr.


Bij een val van de trap ca. 30 jaar geleden is het enkelgewricht gebroken. De orthopeed heeft alles weer aanelkaar gezet middels schroeven. In de loop der tijd veel pijnklachten en steeds slechter lopen. Uiteindelijk is 5 jaar geleden het bovenste spronggewricht vastgezet. Dat bleek toch nog niet voldoende resultaat op te leveren. 2 jaar geleden is het onderste spronggewricht vastgezet. Na een periode van 3 maanden gips begon opnieuw een langdurig revalidatie traject. Voet en enkel waren gezwollen en blauw. Een nieuwe manier van lopen moest worden aangeleerd. Bij dit herstelproces is de meridiaantherapie een therapie gebleken die het proces van genezing van de operatie en herstel van weefsel gunstig heeft beinvloed. Zwelling, verkleuring en pijnklachten verminderden merkbaar en zichtbaar. Ik ben blij dat ik de medische behandeling en de meridiaantherapie als complementair aan elkaar heb kunnen inzetten. O.E. 63 jr.


In Augustus 2012 bemerkte ik, dat ik 5 a 6cm kleiner was geworden. Op de weegschaal gestapt bleek mijn gewicht 88 kg te zijn i.p.v. jarenlang constant 93 kg zonder dat mijn eet- of leefpatroon was veranderd. Dit gewichtsverlies was vooral spiermassa dat verloren ging. Via de huisarts langs diverse specialisten voor heel veel onderzoek tot aan het Radboud in Nijmegen aan toe. Er werd geen aantoonbare oorzaak gevonden(wel bij biopt een afwijkende werking van de mitochondrieen) en er kon dus ook geen behandeling worden aangeboden. Onder toezicht blijven en er mee leren leven was de boodschap. Mijn werk als meubelmaker kon ik niet meer doen.

In het voorjaar van 2015 via mijn fysiotherapeute in contact gekomen met een meridiaantherapeut en zijn we direct begonnen met de meridiaantherapie. Na een gedwongen onderbreking van enkele maanden - ik kreeg eind mei een hersenbloeding - hebben we de behandeling in Augustus hervat. Ik bleek sterk te reageren op de therapie. Vanaf eind September ging het weer de goede kant op met mijn spieren. Minder kramp en pijn en de spiermassa nam weer toe. Vanaf januari 2016 was verdere therapie niet meer nodig en het herstel van de spieren gaat steeds beter, ook mijn werk kan ik weer helemaal doen. H.P. 58 jr.


Posttraumatische dystrofie na een polsbreuk.

Nadat ik vier weken had rondgelopen met een externe fixateur op mijn verbrijzelde pols in het voorjaar van 2003 constateerde de orthopeed een 'dijk van een dystrofie'. De fixateur werd direct verwijderd en er werd verteld dat het ziekenhuis verder niets meer voor mij kon doen. Ik werd doorgestuurd naar de fysiotherapeut, die mij dag in dag uit honderden oefeningen en vele wisselbaden liet doen. Effect had het niet en mijn hand zweette, schroeide van de pijn, zag er heel slecht uit. Ik kon er helemaal niks mee. Via een haptonoom werd ik attent gemaakt op de mogelijkheid van meridiaantherapie. Geen idee wat het was en geloven in alternatieven deed ik evenmin. Toch maar doen, was het advies, want het werkt ook als je er niet in gelooft. Dus een afspraak met de meridiaantherapeut gemaakt voor een langdurig intakegesprek en onderzoek. Aan het eind van de zitting plakte hij een oranje en een blauw stukje stof op hand en arm. Er liep, voor mijn gevoel, een beestje onder mijn huid door van het ene naar het andere gekleurde stukje stof. Een half uur later was het zweten van de hand al gestopt en na drie dagen was de hand al weer zo soepel dat mijn fysiotherapeut volkomen sprakeloos was. Dit resultaat had niemand voor mogelijk gehouden. Na enkele maanden meridiaantherapie werkte de hand weer als van ouds. Heel veel dank aan de meridaantherapie welke ik die sindsdien op grote waarde schat. Y.L 60 jr.